Kary i premie małżeńskie w ramach ustawy o zwolnieniach podatkowych i pracy

Wprowadzenie

Jedną niezamierzoną cechą systemu podatku dochodowego w Stanach Zjednoczonych jest to, że łączne zobowiązanie podatkowe małżonków może być wyższe lub niższe od ich łącznego obciążenia podatkowego, jeżeli pozostawały one pojedyncze. Nazywa się to karą małżeństwa lub premią do małżeństwa.

Kary i premie małżeńskie mają znaczący wpływ na łączny ciężar podatkowy par. Kary małżeńskie wpływają na podatników o bardzo wysokich i bardzo niskich dochodach, a premie małżeńskie dotykają wielu par o średnim dochodzie i różnych dochodach. Podatnicy z dziećmi również napotykają duże kary i premie za małżeństwo. Chociaż możliwe jest wyeliminowanie kary małżeństwa i premii, co uczyniłoby kodeks podatkowy bardziej neutralnym w odniesieniu do małżeństwa, wymagałoby to znacznej zmiany w amerykańskim kodeksie podatku dochodowego. W rezultacie prawodawcy mogą zdecydować się na mniejsze kary pieniężne, jak miało to miejsce w przeszłości.

Jakie są kary za małżeństwo i premia za małżeństwo?

Karą lub premią do małżeństwa są zmienione podatki w związku małżeńskim w związku z zawarciem związku małżeńskiego i wspólnym składaniem podatków. Stopień, w jakim kara lub premia małżeńska wpływa na daną parę, zależy od poziomu ich łącznego dochodu, stopnia, w jakim ich dochody indywidualne są podobne, oraz od liczby posiadanych przez nie dzieci.

Premia za Małżeństwo

Premia małżeńska zwykle ma miejsce, gdy dwie osoby o różnych dochodach pobierają się. Gdy osoba o wyższych dochodach żeni się i prowadzi dochodzenie wspólnie z osobą o znacznie mniejszych dochodach, dodatkowy dochód zwykle nie wystarcza, aby popchnąć łączny dochód pary do wyższego przedziału podatkowego. Jednak ze względu na znacznie szersze zakresy podatków dochodowych dla osób zamężnych, znaczna część dochodów pary spada do niższych przedziałów podatkowych. Rezultatem jest niższy podatek.

Załóżmy, że niezamężna para zarobiła w sumie 60 000 $, ale dystrybucja była nierówna: 20 000 $ od pierwszego partnera i 40 000 $ od drugiego (Tabela 1). Jako para niezamężna ich łączny podatek wynosi 8,560 USD. Kiedy para bierze ślub i łączy swoje dochody, ich dochód podlegający opodatkowaniu pozostaje taki sam. Jednak widełki podatkowe dla par małżeńskich powiększają się. Oznacza to, że mniej dochodów małżonków jest opodatkowanych podatkiem dochodowym w wysokości 12% krańcowej stawki podatkowej niż wtedy, gdy nie byli małżeństwem. W rezultacie ich łączny rachunek podatkowy spadłby o 31 USD do 8 529 USD.

Kara małżeńska

Kary małżeńskie zwykle występują, gdy dwie osoby o podobnych dochodach żenią się. Przed wprowadzeniem ustawy o zwolnieniach podatkowych i pracy (TCJA) kara małżeńska była szczególnie widoczna dla osób o średnich i wysokich dochodach, ponieważ przedziały podatku dochodowego dla par małżeńskich u góry harmonogramu podatku dochodowego nie były dwa razy większe niż równowartość tego podatku. wsporniki dla pojedynczych osób. Obecnie jednak wszystkie widełki podatkowe dla filarów zamężnych są dokładnie dwa razy większe niż dla pojedynczych filerów, z wyjątkiem 37-procentowej stawki marginalnej. W związku z tym kary małżeńskie są zazwyczaj odczuwalne jedynie przy bardzo wysokich dochodach.

Para niezamężna o równych dochodach, która zarabia łącznie 1 000 000 USD, miałaby sumę podatkową w wysokości 328837.80 USD (292 979 USD z podatku dochodowego od osób fizycznych, 30 458,80 USD z podatku od wynagrodzeń oraz 5 400 USD z sumy ubezpieczenia Medicare). Gdyby się pobrali, zostaliby potrąceni przez stosunkowo niewielką karę małżeńską w wysokości 890,60 £ (tabela 2). Kara ta pochodzi z dwóch różnych podatków.

Po pierwsze, węższe górne przedziały podatkowe dla zamężnych osób przenoszą większy dochód do opodatkowania na 37-procentowy margines podatku. Co więcej, ich łączny dochód jako małżeństwa spowodowałby, że ich dochód byłby w większym stopniu uzależniony od podatku Medicare o wartości 0,9% od dochodu powyżej 250 000 USD. Gdy byli niezamężni, obydwaj musieli płacić tylko za mniej niż połowę swojego dochodu, ponieważ suma podatkowa odnosi się tylko do dochodu ponad 200 000 $ w przypadku osób samotnych.

W przypadku osób o niskich dochodach uzyskany podatek dochodowy (EITC) ma znaczny wpływ na kary i premie małżeńskie. Dodanie dochodu jednego partnera do dochodu drugiego partnera może z łatwością przesunąć łączny dochód pary do fazy wycofania lub dalej do etapu EITC, co spowoduje zmniejszenie lub zwiększenie łącznego dochodu po opodatkowaniu.

Tabela 3 pokazuje przykład pary o równych dochodach 15 000 $ (łącznie 30 000 $) z jednym dzieckiem. Niezamężny ich całkowity rachunek podatkowy wynosiłby 2 296,71 USD w związku z częściową zwrotnością 2.000 USD Ulgi Podatkowej na Dzieci (CTC) oraz 3.468 EITC o wartości 3.468 USD, otrzymanej przez osobę, która wniosła o to dziecko. Gdyby mieli się pobrać, ich połączony rachunek podatkowy byłby nadal ujemny, ale musieliby się zmierzyć z karą za małżeństwo w wysokości 618,60 USD.

Są dwa powody, dla których para ta zostaje ukarana. Po pierwsze, gdy para nie jest zamężna, jedna osoba może domagać się od niej prawa do domu, co zapewnia większą standardową odliczenia i szersze widełki podatkowe. W związku małżeńskim para traci przywilej posiadania statusu gospodarstwa domowego, co skutkuje wyższym łącznym dochodem podlegającym opodatkowaniu.

Po drugie, jako niezamężna para, jedno z rodziców mogło ubiegać się o dziecko na EITC i otrzymać pełną kwotę 3.468,00 $ z dochodem 15 000 $ (rysunek 1). Jednakże, gdy są małżeństwem, ich całkowity dochód w wysokości 30 000 USD popycha ich do fazy wycofania z EITC, zmniejszając kwotę kredytu o około 1000 USD.

W Kodeksie Podatkowym istnieje wiele kar i premii

Istnieje kilka obszarów w kodeksie podatkowym, w których kara małżeńska i premia małżeńska wpływają na podatników. Na poniższych rysunkach modelowaliśmy skutki małżeństwa na rachunku podatkowym pary, biorąc pod uwagę dwa czynniki: poziom dochodu i równość dochodów pary (od pary z jednym zarabiającym do pary o równych dochodach). Odbywa się to w przypadku gospodarstwa domowego bez dzieci, jednego dziecka i dwójki dzieci.

Oś X na figurach jest miarą dochodu z 10 000 do 1 miliona USD, a oś Y to równość dochodu pary od jednego pracownika do podziału 50-50, przy czym procent reprezentujący udział dochodu pary przez drugi zarabiający.

Obszary na rysunku cieniowane na niebiesko oznaczają premie małżeńskie, a obszary zacienione na czerwono oznaczają kary za małżeństwo. Głębia koloru reprezentuje wielkość kary małżeństwa lub premii jako procent całkowitego dochodu pary.

Pierwsza figura przedstawia kary i premie małżeńskie dla par bez dzieci. Pokazuje to, że kary małżeńskie istnieją dla par o niskich i wysokich dochodach, mających bardziej równe dochody. Jak wspomniano, kary małżeńskie o niskich dochodach wynikają z rezygnacji z EITC. Kary o wysokim dochodzie wynikają z węższych paragrafów podatkowych dla większych łącznych dochodów. Premie za małżeństwo mają miejsce głównie dla podatników o zróżnicowanych dochodach. Podatek dochodowy jest względnie neutralny dla par o łącznych dochodach od 40 000 do 150 000 USD, które są względnie równomiernie rozłożone.

Bez dzieci premie małżeńskie mogą sięgać nawet 8 procent dochodu pary, a kary mogą sięgać nawet 4 procent.

Następny wykres pokazuje, że indywidualny podatek dochodowy staje się znacznie mniej neutralny w odniesieniu do małżeństwa, gdy para ma dziecko. EITC, który jest głównym czynnikiem kar za małżeństwo dla osób o niskich dochodach, rozprasza się znacznie szybciej, gdy podatnik ma dziecko.

Premie małżeńskie stają się również bardziej widoczne w przypadku par o niskich dochodach z jednym dzieckiem. Zarówno CTC, jak i EITC mają strome korzyści z jednego dziecka. Oznacza to, że para bez małżeństwa o niskich dochodach mogłaby zmniejszyć swój całkowity podatek przez małżeństwo, co zwiększyłoby ich dochody i zwiększyło ich EITC i CTC.

Z jednym dzieckiem premie dla małżeństw mogą wynosić nawet 21 procent dochodu pary, a kary mogą sięgać nawet 8 procent.

Dystrybucja kar małżeńskich i premii dla par z dwójką dzieci wygląda podobnie do podziału dla par z jednym dzieckiem, ale surowość kar i premii jest większa. W przypadku dwojga dzieci liczba możliwych premii nieznacznie wzrasta w przypadku par o niskich dochodach, ale znacząco spada w przypadku par o wyższych dochodach.

Z dwójką dzieci premie małżeństwa mogą wynosić nawet 13 procent dochodu pary, a kary mogą sięgać nawet 12 procent.

Kary małżeńskie i premie

Kary małżeńskie i premie w kodeksie podatku dochodowego naruszają neutralność. Para bez małżeństwa i małżeństwo o identycznych łącznych dochodach mogą być traktowane inaczej. Ponadto kary i premie mogą wpływać na zachowania ludzi na dwa sposoby.

Zmiana łącznego podatku od małżeństwa przez małżeństwo mogłaby zmienić decyzję tej pary o ślubie. Na przykład para, która ma do czynienia z podwyżką podatku 5000 USD za samo małżeństwo, może odgadnąć ich zaangażowanie. Odwrotnie, premia małżeńska może wywołać para, która poza tym płaci za małżeństwo, aby zawiązać węzeł. Jednak większość badań ekonomicznych wykazała, że ​​kary małżeńskie i premie mają niewielki lub żaden wpływ na to, czy para wyjdzie za mąż.

Po drugie, kary małżeńskie lub premie mogą wpływać na poziom pracy każdego z małżonków. Gdy pary pobierają się i łączą swoje dochody, jeden lub obaj partnerzy mogą mieć wyższe lub niższe krańcowe stawki podatkowe od następnego dolara dochodu, co może wpłynąć na ich motywację do pracy.

Na przykład, jeśli para niezamężna z dochodem 40 000 $ zarobionym przez jednego z partnerów bierze ślub, para jako całość otrzymuje premię małżeńską w wysokości około 1.566,50 USD. Premia ta ma jednak inny wpływ na krańcowe stawki podatkowe dla kolejnego dolara dochodu każdego partnera. Małżonek, który zarabia 40 000 $ jako jedyny, musi zapłacić 19,65% krańcowej stawki podatku od dochodu. Po ślubie stopa krańcowa spadłaby do 17,65 procent. Jednakże drugi zarabiający, który byłby niezamężny, musiał stawić czoła marginalnej stawce podatkowej wynoszącej 0 procent jako osoba samotna, teraz stoi wobec 17,65 procentowej krańcowej stawki podatku od pierwszego dolara uzyskanego dochodu.

Według Biura Budżetowego Kongresu (CBO) te zmiany w marginalnych stawkach mają znaczenie. Efekt podatkowy małżeństwa powodował, że współmałżonkowie o wyższych dochodach (np. Współmałżonek, który zarabiał 40 000 USD) pracowali między 0,1 a 0,3 procent więcej niż by żyli, gdyby pozostali samotni ze względu na niższe krańcowe stawki podatkowe. Tymczasem osoby zarabiające w gospodarstwie domowym pracowały o 7 procent mniej, ze względu na wyższe krańcowe stawki podatkowe, z którymi mają obecnie do czynienia. Ogólnie rzecz biorąc, CBO ustaliło, że zarobki par, które wspólnie składają wnioski, są od 0,7 do 1,2 procent niższe niż w innym przypadku, gdyby pozostały pojedyncze. [2]

Naprawienie kary za małżeństwo

Powodem są kary i premie małżeńskie polegające na tym, że kodeks podatkowy USA jednocześnie stara się zaspokoić trzy sprzeczne cele: równe traktowanie par małżeńskich, równe traktowanie par małżeńskich i niezamężnych oraz progresywne opodatkowanie. [3]

Aby całkowicie wyeliminować kary małżeńskie lub premie w kodeksie podatkowym, należałoby zrezygnować z jednego z tych celów. Na przykład, jeśli Stany Zjednoczone stworzyły idealnie płaski indywidualny podatek dochodowy bez żadnych przepisów, takich jak ulga podatkowa dla dzieci lub zasiłek dla osób o dochodach dochodowych, kary i premie dla małżeństw zostałyby wyeliminowane. Podobnie, jeśli Stany Zjednoczone zachowają obecnie progresywny indywidualny podatek dochodowy, ale zniosą możliwość wspólnego składania małżeństw przez pary małżeńskie, nie będzie już kar ani premii za małżeństwo.

Zmiany, które wyeliminowałyby kary i premie małżeńskie, miałyby drastyczny wpływ na obecny podział płaconych podatków i byłyby trudne do osiągnięcia politycznie. W rezultacie Kongres zdecydował się stopniowo zmniejszyć skutki kary małżeństwa, a nie regulować całkowitą neutralność. W 2001 r. Kongres przyjął ustawę, która rozszerzyła 15-procentowy przedział podatkowy dla osób zamężnych. Następnie Kongres tymczasowo ograniczył karę małżeńską w stosunku do EITC. Ta tymczasowa reforma z 2009 r. Podniosła poziom dochodu, z którego EITC wycofało się w przypadku par małżeńskich, i stała się stała w 2015 r. [5]. Ostatnio, wraz z upływem TION, wszystkie zamrożone nawiasy, ale górny margines 37 procent, zostały ustalone. Dokładnie dwa razy więcej niż w przypadku pojedynczych zamków, co prowadzi do zmniejszenia ogólnej kary małżeństwa dla osób o średnim i wysokim dochodzie.

Wniosek

Kary i premie małżeńskie to sposób, w jaki kodeks podatku dochodowego narusza zasadę neutralności. Te kary i premie potencjalnie wpływają na zachowanie ludzi, zwłaszcza na pracę. Możliwe jest całkowite wyeliminowanie zarówno kar pieniężnych, jak i premii za małżeństwo, ale wymagałoby to gruntownego przeglądu kodu podatkowego, który radykalnie zmienia obecny rozkład płaconego podatku dochodowego. Po całkowitym remoncie, możliwe jest zmniejszenie kar za małżeństwo w kodeksie podatkowym, takich jak stałe przedłużenie kary pieniężnej dla małżeństwa za zarobiony podatek dochodowy i rozszerzenie widełek podatkowych dla podatników składających wspólne wnioski.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.